Oscar, een hond met een verhaal

In 2020 kwam ik hem voor het eerst tegen, bij mij om de hoek. Ik liep met mijn hond Abby, hij met zijn vrouwtje en twee kleine broertjes. ‘Hallo,’ zei ze vrolijk. ‘Ik ben Hetty, en dit is Oscar. Hij vindt je wel lief, zie ik.

Ze vertelde dat ze voorlopig in de buurt woonden, in een wisselwoning. Hun huis
aan de Zaaiersweg werd gerenoveerd. Oscar was aandoenlijk, met zijn grote
ogen en die treurige blik. Ik viel als een blok voor hem.

Vanaf dat moment kwam ik hem bijna dagelijks tegen, samen met die twee gillende kuitenbijtertjes. Hetty was een klein gezet vrouwtje, altijd netjes gekapt en verzorgd. Ze praatte vijf kwartier in een uur, nam geen blad voor de mond en stond haar mannetje. Ze kende werkelijk iedereen in het dorp.

Na een maand of zes verhuisden ze weer terug naar de Zaaiersweg. Af en toe kwamen we elkaar nog tegen. In november 2022 moest ik zelf verhuizen vanwege renovaties. Terug naar mijn oude adres wilde ik niet. Ik kwam terecht in de Landbouwstraat. Tot mijn verrassing keek mijn balkon
recht uit op dat van Hetty. Zo zagen we elkaar ineens weer elke dag. Ik was oprecht blij om Oscar weer te zien.

Tegelijkertijd viel me iets op: Hetty zag er slecht uit. Van de verzorgde, pittige vrouw was weinig over. Ze was veranderd in een klein, grijs hoopje. Op 12 september 2023 stond Hetty samen met Oscar voor mijn deur. Ik was net terug van een lange vakantie. ‘Marianne, ik ben ongeneeslijk ziek’ zei ze. Ik stond aan de grond genageld. Mijn eerste gedachte ging naar Oscar.

Hoe moet dat nu met hem? We spraken af dat ik hem twee dagen per week zou meenemen om te wandelen, zodat hij alvast kon wennen aan een andere omgeving. Twee weken later viel Hetty in huis en werd ze opgenomen in het ziekenhuis. Ze kon niet meer naar huis terug. Eind oktober overleed ze.

Oscar kwam bij mij wonen, samen met zijn hele uitzet: de bench, dekens, zakken voer, poepzakjes, tuigjes, het inentingsboekje, de hele mikmak. Hij was enorm aangeslagen en intens verdrietig. Het heeft ruim een jaar geduurd voordat hij weer helemaal de oude werd.

Hij moest wennen, en ik ook. Hij vroeg constant aandacht, was sterk gericht oр eten en stal alles wat los en vast zat, van tafel of uit de boodschappentas Maar inmiddels is Oscar thuis. Hij loopt niet meer automatisch richting de Zaaiersweg, naar zijn oude voordeur. Hij weet waar hij hoort. Hij weet waarhij woont.

Oscar is thuis.